تفاوت سوئیچ لایه 2 و 3
سوئیچهای لایه 2: دروازه ورود به شبکههای محلی
سوئیچ لایه 2 یا layer 2 switch یک نوع سوئیچ شبکه یا دستگاه است که در لایه پیوند دادهای ( 2 OSI Layer ) کار میکنه و از آدرس MAC (Media Access Control) برای تعیین مسیر ارسال فریمها استفاده میکنه.در اصل این نوع سوئیچ شبکه هیچ تفاوت ظاهری با سوئیچ شبکههای معمول نداره و تنها تفاوت اون نوی انتخاب مسیر ارسال هست . این نوع سوئیچ (سوییچ لایه 2) از تکنیکهای سوئیچینگ مبتنی بر سخت افزار برای اتصال و انتقال داده ها در یک شبکه محلی ( LAN) استفاده میکنه.
سوئیچهای لایه 2 یکی از اجزای کلیدی در شبکههای LAN محسوب میشن که به مدیریت و هدایت ترافیک دادهها در یک شبکه محلی کمک میکنن. سوئیچ لایه 2 با استفاده از MAC آدرسها ، بستههای داده رو از مبدا به طوری که ترافیک شبکه بهینه شده به مقصد هدایت میکنه و عملکرد کلی شبکه بهتر می کنه . این محصول برای سازمانها و شرکتهایی که دنبال یک راهحل ساده و کارآمد برای مدیریت شبکه داخلی خودشون هستن، انتخابی ایدهآل به حساب میاد.
سوئیچ شبکه لایه 2 همچنین میتونن به عنوان یک پل یا بریج چند پورت هم شناخته بشن . سوئیچ لایه 2 یا layer 2 عمدتا مسئول انتقال اطلاعات در یک لایه فیزیکی و انجام بررسی خطا توی هر فریم منتقلشده و دریافت شده است. یک سوئیچ لایه 2 آدرس مکِ NIC را در هر گره شبکه برای انتقال دادهها ایجاد میکنه. اونها با کپی کردن آدرس مک هر فریم دریافت شده یا توجه کردن به دستگاههای موجود در شبکه و حفظ آدرس مک اونها در یک جدول ارسال، آدرس مک رو به صورت خودکار دریافت میکنه.
سوئیچهای لایه 3: پل ارتباطی شبکههای بزرگتر
سوئیچ لایه 3 به عنوان یکی از پیشرفتهترین تجهیزات شبکه، عملکردی ترکیبی ارائه میده و قابلیتهای سوئیچینگ و مسیریابی را در یک دستگاه واحد فراهم میکنه. به عبارتی، میتوان گفت این دستگاه ترکیبی از عملکرد سوئیچ لایه 2 همراه با قابلیت مسیریابی (روتینگ) روترها هست.
در عملکرد سوئیچینگ، سوئیچ لایه 3 با استفاده از آدرسهای مک (MAC) دادهها را بین دستگاههای متصل در همان شبکه محلی (LAN) جابهجا میکنه. اما همانطور که پیشتر اشاره کردیم، چیزی که این سوئیچ را از سوئیچ لایه 2 متمایز میکنه، قابلیت مسیریابی اون هست. سوئیچ لایه 3 میتواند مانند یک روتر، با استفاده از آدرسهای IP دادهها را بین شبکههای مختلف هدایت کنه. این ترکیب از قابلیتهای سوئیچینگ و مسیریابی، این دستگاه رو به انتخابی ایدهآل برای شبکههای پیچیده و نیازمند مدیریت دقیق تبدیل کرده.
به بیان ساده سوئیچ لایه 3 عملکرد یک سوئیچ و یک روتر را ترکیب میکنه و در واقع به عنوان یک سوئیچ برای اتصال دستگاههایی که در یک زیرشبکه یا Vlan سرعت بالا هستند عمل میکنه و دارای توانایی روتینگ IP هست که آن را به یک روتر تبدیل میکنه. این نوع سوئیچ شبکه (اترنت) میتونه از پروتکلهای روتینگ پشتیبانی کنه، بستههای ورودی را بازبینی کنه و حتی میتواند تصمیمگیریهای روتینگ را براساس آدرس های منبع و مقصد انجام بده.
_gii1.jpg)
تفاوت بین سوئیچهای لایه 2 و لایه 3 و کاربرد هر یک در شبکه
قیمت
سوئیچ های لایه 2 مقرون به صرفه تر از سوئیچ های لایه 3 هستند و آنها را برای سازمان های کوچک تا متوسط با بخش های شبکه و پیچیدگی محدود انتخاب بهتری می کند.
سوئیچ های لایه 3 نسبتاً گران تر هستند و می توانند بر بودجه فناوری اطلاعات سازمان های کوچک تا متوسط فشار وارد کنند.
نصب راه اندازی و مدیریت
تنظیم و مدیریت سوئیچ های لایه 2 بدون نیاز به تنظیمات پیشرفته بسیار ساده است. این باعث می شود که آنها برای سازمان های کوچکی که تازه شبکه خود را راه اندازی می کنند، گزینه ای ایده آل باشند.
سوئیچ های لایه 3 برای راه اندازی و مدیریت به تنظیمات پیشرفته نیاز دارند. این امر باعث می شود که آنها برای انطباق با شبکه های کوچکتر یا جدیدتر مشکل باشند.
کارکرد
سوئیچ های لایه 2 دارای قابلیت های محدودی برای مسیریابی در بخش های شبکه مانند VLAN ها هستند.
سوئیچ های لایه 3 مسیریابی بین بخش های مختلف شبکه را ارائه می دهند.
وضعیت انتقال داده
انتقال داده با سرعت بالا در بخش های شبکه
انتقال داده با سرعت بالا بین بخش های مختلف شبکه
امنیت
سوئیچ های لایه 2 به طور پیش فرض دارای ویژگی های امنیتی داخلی نیستند و آنها را در برابر تهدیدات امنیتی مانند حملات جعل ARP آسیب پذیر می کند.
سوئیچ های لایه 3 دارای ویژگی های امنیتی داخلی هستند، مانند لیست های کنترل دسترسی، که می تواند به محافظت از شبکه شما در برابر تهدیدات امنیتی کمک کند.
کیفیت خدمات (QoS)
سوئیچ های لایه 2 هیچ سرویس QoS را برای فعال کردن سوئیچینگ بسته ارائه نمی دهند.
قابلیت QoS ارائه شده توسط سوئیچ های لایه 3 به شما امکان می دهد انواع مختلف ترافیک شبکه را اولویت بندی کنید تا اطمینان حاصل کنید که برنامه های کاربردی حیاتی پهنای باند مورد نیاز خود را دریافت می کنند.
باید اضافه کنم که سوئیچ لایه 3 دقیقاً عملکردی برعکس سوئیچ لایه 2 داره. سوئیچ لایه 2 همانطور که گفته شد، به هیچ عنوان قادر به مسیریابی کردن بستههای داده مثل لایه 3 نیست. بر خلاف اون، سوئیچ لایه 3 به کمک آدرسهای IP می تونن مسیریابی را انجام بدن. اونها به صورت یک دستگاه سختافزاری طراحی شدهان که برای مسیریابی بستههای داده به کارگرفته میشن. این سوئیچ توی طراحی خودش از چگالی پورت بالاتری برخوردار هست و در قابلیت تعویض سریع هم تولید شده.
در واقع این سوئیچها عملکرد و کارایی بیشتر و بهتری نسبت به سایر روترهای سنتی رو دارن و به صورتی ساخته شدهان که میتونن بستههای داده رو بدون ایجاد کردن هوپهای اضافی در شبکه مورد مسیریابی قرار بدن. بنابراین این کار در آنها خیلی سریعتر از روترها صورت می گیره و همونطور که ذکر شده ، قابلیتهای اضافی یک روتر در اونها وجود نداره. سوئیچ لایه 3 به دلیل ویژگی و مزایای ایدهآل و قابلیتهای بالایی که داره، برای شرکتهای بزرگ به کار برده میشه.
به طور خلاصه
سوئیچهای لایه 2 برای ایجاد شبکههای محلی ساده و مدیریت ترافیک در سطح شبکه محلی مناسب هستن.
سوئیچهای لایه 3 برای ایجاد شبکههای پیچیده، مسیریابی بین شبکههای مختلف و مدیریت ترافیک در سطح شبکه گسترده به کار میرن.
کدام سوییچ شبکه برای من بهتر است؟
هنگام بررسی اینکه کدوم سوییچ شبکه رو باید برای سیستم IT خودتون انتخاب کنید، باید به انتظاراتی که از شبکه و زیرساخت IT خودتون دارین توجه کنید. اگر هدف شما فقط اتصال دستگاهها برای انتقال داده هست، سوییچ لایه 2 برای این کار بسیار مناسبه. اگر نیازهای تکنولوژی شما بیشتره و به شبکه پیچیدهتری نیاز دارین ، سوییچهای لایه 3 یا 4 زیرساخت جامعتری را برای سیستم IT شما فراهم میکنن. همچنین هنگام بررسی اینکه کدوم سوئیچ برای کسبوکار شما بهتره ، نرخ ارسال، تعداد VLAN و حافظه MAC رو هم در نظر بگیرین.
برای خواندن مطالب بیشتر مرتبط و مفید در حوزه شبکه و تجهازات آن از سایت های تخصصی داخلی و خارجی بازدید نمایید.
برچسب: ،
ادامه مطلب

